12+kasim+1999

aradığınız etikete şu linkten ulaşabilirsiniz : 12+kasim+1999 için sonuçlar

12+kasim+1999 için diğer sonuçlar

büyük düzce depreminin olduğu tarih. daha 17 agustos 1999'un $okunu atlatamadan ve agir yaralarini saramadan, yine ansizin geldi felaket.. allah bir daha hic bir millete ya$atmasin boyle bir facia^*..
(bkz: 17 agustos 1999)
(bkz: sesimi duyan var mı)
bu deprem'den en çok etkilenen kaynaşlı'da nisan 1999 seçimlerinde oylar, %49'a %51 ile mhp ve fp arasında bölüşülmüşmüş. tabi depremler allah'ın imansız kitapsızlara ve ahlaksız güruha cezası ise açıklamak zordur bu durumu.
bugün itibariyle dördüncü yıldönümü; büyük deprem, acı deprem.
(bkz: sesimizi duyan yok)
bir akşam vakti meydana gelerek yüreğimizi ağzımıza getiren, 7,2 şiddetindeki deprem... bolu dağı tüneli de büyük zarar görmüştür...
(bkz: 12 kasım 1999da doğmak)
(bkz: 19 mayis 1999)
bugün 12 kasım 1999 depremi nin 5. yıl dönümü.kim hatırladı bizi.kim hatırladı şimdi enkaz olan evimizi iş yerlerimizi dostları akrabaları aşk ları.biz bile hatırlamadık.paramparça olan hayatımız şimdi bunların hepsi birer hayat dersiydi nidalarının arasında kayboldu o eski güzel günler şimdi enkaz altında.yeni şehirlerde yeni hayatlar yaşamak zorunda bırakıldık.baki kalan bir kaç arkadaş.bi de 81 plaka lı türkiye'nin en genç ili.
çocukluktan ergenliğe geçiş dönemimin anılarıyla dolu kültür mahallesi'nde artık iyice toprak haline gelmiş demir ve moloz yığınları arasındaki bir kaç ağaç, içerisinde kimselerin oturmadığı tek tük binalar ve ne zamandan kaldığı belli olmayan elbise parçalarının üzerinde dolanan başıboş köpekler dışında bir şey göremememin nedeni... daha önce hiç gelmemiş bir insanın çıplak yolları üzerinde dolaşırken büyük bir savaşın eseri herhalde diye düşünebileceği bu yerlerin eskiden neye benzediğini ben de artık hatırlayamıyorum...
bu deprem sırasında kayseri'deydim ben...iç kısımdaki bilgisayar odası-ütü odası-çalışma odası olarak anılan evin boş beleş odasında sakince kitabımı okuyordum.

apartman sallandı, şiddetlice sertçe bir defa sağa, bir defa da sola gitti.

sonra düzce'de deprem oldu diye haberler çıktı...

düşünün, kayseri nere, düzce nere, en az 600-700 kilometre ve biz ta kayseri'den bile ne kadar sert hissettik onu...
17 agustos 1999'un yaraları sarılmadan başımıza gelen, sağlam binaları hasarlı yapan, hasarlı binaları yıkan, gebze'de de epey hissedilen deprem. o sırada deer hunter oyununu oynamaktaydım pc başında. akşam saatleriydi yanlış hatırlamıyorsam. monitörün birden önüme düşmesiyle aha deprem dedim. kaçışmaya başladım. hemen terasa attık kendimizi, aşağı atlasak mı atlamasak mı derken durdu deprem. sonra hemen indik evden. kızılay top sahasındaki çadırları tam toplayacaktı ki bu deprem oldu. insanlar tekrar çadırlara indi. prefabrik binalar kurulmaya başlandı.
bugün itibariyle sekizinci yılını doldurmuş düzce depreminin tarihidir. belki birçok medya kuruluşu unutacak yine, kimi arşivlik görüntüleri dahi çıkarma gereksinimi duymadan herhangi bir depremin görüntüsüyle hatırlatacaklar bu tarihi; ruhlarını temizleyecekler ya da adet yerini bulsun diyecekler; kim bilir? kimiyse bir gazetenin en ücra köşesine, belki bir manken haberinin hemen yanına iliştirecek kendince anma haberini. her zaman olduğu gibi birilerinin memesi, kiminin elbisesi daha fazla meşgul edecek ülke gündemini. en nihayetinde kendi ülkemizde, bir katrina kasırgası kadar değeri olmayacak kendi felaketimizin; sonra da halkın hafızası zayıftır denecek kulislerde; unutturulmaya çalışıldığı hiç mi hiç mevzu bahis edilmeyecek bir şeylerin... ama nelerin?
düzce ' de yaşayan insanların hayatlarını derinden etkileyen tarih. bugun itibariyle üzerinden 8 yıl geçmiştir ve halkın çoğunun artık umrunda değildir.
birçok çocuğun erkenden olgunlaştığı tarihtir. hayatta ilk defa ölüm ve yıkımla tanışmış olan bu çocukların hayatının bir bölümünün çalındığı tarihtir. 17 ağustos'tan sonra tekrar; giriş katında dükkana yer açmak için eksik kolonlar olabileceğini, eski göl yataklarına kurulan binaların yıkılmadan batabileceğini, sizin sağlam binanızın yandaki bina tarafından vura vura yıkılabileceğini öğrendiğim tarihtir. en kötüsü ise sonraki felakete kadar hatırlanmayacak tarihtir.
bundan tam 9 yıl önce, tam zamanını hatırlayamasam da sanırım bu sıralarda, bir çok kişinin büyük acılara boğulduğu gün.

12 kasım 1999 düzce depremi.

ben bu depremi misafir olduğum, düzce'ye komşu bir ilin bir köy kahvesinde otururken bir kahve dolusu insanla beraber yaşadım.

o anda hissettiklerim; bir an için korku, dışarı çıkıp çıkmama arasındaki kararsızlık, sonra kahvenin kapısına, pencerelerine yığılan insan kalabalığını görünce bunun zaten imkansız olduğunu kavramanın verdiği rahatlık.

birkaç saniye gerçekten şiddetli hissettiğimiz bu sarsıntıdan sonra korktuğumuzun başımıza gelmediğini görünce ne de çok sevinmiştik. ve belki de az önceki korkumuzu unutmak için, kapıya yığılan, pencerelerden atlayıp düşen kişileri konuşup gülmeye başlamıştık. biz bu depremin bir gün önce merkezi sapanca olan 5,7 şiddetindeki depreme benzer, küçük bir deprem olduğunu düşünmüştük. evet, korkmuştuk. ama kimseye bir şey olmamıştı.

o anda bir yerlerde çok büyük bir felaketin yaşandığını nereden bilebilirdik...
evimde tek başıma oturmuş şirinleri izlerken başıma gelmiş, beni doğum gününde ölenler listesine ekleyeyazan^* depremin tarihi.

Not :