arapca

aradığınız etikete şu linkten ulaşabilirsiniz : arapca için sonuçlar

arapca için diğer sonuçlar

kimilerinin "lahume allaahum eshuhee bileuyhu" diye taklit ettigi, bol bol ustunde iki nokta olan u ve o, altinda cizgi olan s ve h li kullanilan dil.
ülkemizde çoğu zaman osmanlıca ile karıştırılan bir dildir, oysa ki osmanlıca başka bişeydir (bkz: osmanlıca) (bkz: osman)
turkceyle pek cok ortak kelimeye sahip olan ancak telaffuzun daha sert oldugu, arap ulkelerinde konusulan dil..
fransızca'dan sonra konuşması zevkli olan dil.
ulkeden ulkeye buyuk farkliliklar gosteren dil. misal urdunlu bir dunyali cezayirli bir dunyalinin arapcasindan bibok anlayamaz. has arapca suudi arabistan arapcasidir.
bir zamanlar bilim, edebiyat, felsefe alanlarında en güçlü dil imiş. tarihi ortaçağa (ya da daha öncesine) kadar uzanan astronomi, matematik, fizik vb. pek çok bilimin terminolojisi, arapça kökenli kelimelerle doludur.
örnegin alchemy yani simya anlamina gelen ingilizce kelime arapça kökenli olup esasi al kimya'ya dayanmaktadir,bugün ingilizce ve fransizcadaki chemical ve kimya ile alakali terimsel laflar da arapça'dan gelmi$ olup herhangi bir dilin saçma sapan gerekçelerle,"konu$anlar ibibik gibi tavuk gibi" denilerek a$agilanmasi abestir. lakin günümüzde artik saf hedece hödöce diye bir dil kalmami$,bütün diller artikülasyon çarkinda ögütülerek tek bir dil olmaya dogru gitmekte,yeryüzünde konu$ulan ayri gayri dil sayisi her geçen gün eklemlenme suretiyle azalmaktadir.

ayrica 0 da araplarin bulu$udur,bir takim cingöz arkada$lara duyurmak istegindeyim.
turkler disindaki dunya nufusunun 90%'ina gore turkiye'nin resmi dili...
(bkz: arapça cubase)
dunyanin kabullenip kullanmakta oldugu 0-9 arasi sayilar arap sayilaridir.
kuran'in dilidir.konusarak kolay ama yazarken biraz zor!
alfabesi çok bi zor olan dil ; kimi harflerin sagdan digerlerine baglanamadigi,kimilerinin soldan baglanamadigi, kimi sessiz harflerin küçülüp tepeye çikinca sesliye dönüstügünü ögrenir ögrenmez dumur yasadigim güzel dil.
türkçe'nin beslendiği onlarca dilden en etkilisi. kötü müdür? hayır!
gelişimini 600 lü yıllarda tamamladığı ve en fasih^* olanının suriyede konuşulduğu iddia edilir.
kaşgarlı mahmud ile cevdet paşa arasındaki dönemde türkçe hakkında neredeyse hiçbir şey yazılmamış olmasına mukabil, arap dili bilgisini araştıranlar arasında en mühim kişilerden olan zemahşerî'nin türk olduğu rivayet edilmektedir. ilk anda çok garip görünen bu durum düşündükçe anlaşılmaktadır, aslında kimsenin oturup dil bilimi araştırması yapmak gibi bir amacı yoktur, ama arapça bilgisini derinleştirmeden ve temellendirmeden din bilgisi üzerinde çalışmanın imkanı da yoktur. ama eller kendi dilini sabahın köründe hatırlarken öğlene kadar uyanamamak bize has bir marifettir.
bir sürü kişi arap harfleri ile yazılmış bir metin gördüler mi, hemen atlarlar "aa, arapça mı okuyorsun?" siz "hayır, bu türkçe" deyince de tuhaf tuhaf bakarlar. kısaca osmanlıca derseniz jetonlar çabuk düşer, inat eder de bu arap harfli türk yazısıyla yazılmış türkçe bir metin diye açıklamaya kalkarsanız kafalar iyice karışır.
pek çok kişi arap yazısının zor olduğunu sanır, pek çoğu da kargacık burgacık çirkin bir yazı olduğunu sanır. ilk anda karışık gelen kurallar, kısa sürede hazmedilir, hiç bir problemi yoktur, işin en kolay tarafıdır. hangi alfabeyle olursa olsun itinasız yazılmış bir el yazısı kargacık burgacık ve çirkindir, hangi alfabe ile olursa olsun itina ile yazılmış, maharetli bir elden çıkmış yazı güzeldir. hüsn-i hat meselesine girmeyeceğim, o daha da başka bir şey.
sevan nişanyan zengin ve matematiksel mantığı olan bir dil olduğunu söylüyor.
(bkz: elifin öküzü)
insan zihninin urettigi en iyi yapilardan bir tanesi, der bazi linguistler.
güzel yazıldığında bütün diğer dillerden daha estetik, mistik, yumuşak ve akıcı bir harf yapısına ve alfabeye sahip olan dil.
sual: dilimizde, te-şekkür, te-sbit gibi arapca kökleri olan kelimelerde baştaki te ne ekidir?

cevap: teşekkür ve tesbit gibi kelimelerin başındaki te bir ek değildir. daha doğrusu arapça'da tam olarak bizdeki anlamıyla bir ek kavramı yok, ya da biraz daha farklı.

arapça'da vezin veya bâb denen bir takım kalıplar bulunmaktadır. kelime kökleri ise, türkçe'deki gibi somut kelimeler halinde değil, soyut harf öbekleri şeklindedir. kökler kalıba dökülerek somut kelimeler elde edilir. kalıplar bir takım sabit harfler ve bir takım değişken harflerden oluşur. değişken harfler çekim sırasında soyut kök öbeğindeki harflerle değiştirilir. parametrik olarak yazacak olursak, x1yz şeklinde bir kalıbımız olduğunu varsayalım. ş-k-r öbeğini bu kalıba dökmek istersek ş1kr şekline çeviriyoruz. rakamla belirttiğim sabit harflere zâid harfler deniyor. bunlar kalıpta yer aldıkları için bir çok kelimede tekrarlanırlar.
vezin denen kalıplar ifade edilirken f-a-l öbeği ile çekilmiş şekilde söylenir. yani her kalıbın f-a-l çekimi, o kalıbın ismi olmaktadır. fiili çekerken f öbeğin ilk harfiyle, a ikinci ve l de üçüncü harfiyle değiştirilir. soyut köklerin tamamına yakını üç harften meydana gelir.
biraz daha somutlaştırırsak, mesela fâil diye bir vezin var, fonksiyonu bir işi yapan kimsenin belirtilmesi. arap alfabesi ile fe-elif-ayın-lam harfleri ile yazılıyor. harekeleri de hesaba katmak gerek elbette, fe'nin üzerinde e/a okutan üstün, ayın'ın altında ı/i okutan esre ve lam'ın üstünde sessiz okutan cezim var. ş-k-r kökünü bu kalıba göre çekersek şâkir kelimesini elde ederiz ve bu şükreden kişi anlamına gelir.
teşekkür kelimesi de ş-k-r kökünün tefa'ul vezninde çekilmiş halidir. (vezni doğru hatırladığımdan ve latin harfleri ile nasıl yazılması gerektiğinden emin değilim.) yani burada te bir ek değil, kalıbın bir parçasıdır. te-üstün/şın-üstün/kef-şedde-ötre/ra-cezim şeklinde yazılır. mesela taşımak anlamıyla ilgili h-m-l kökünü bu kalıba dökünce tehammül (tahammül) kelimesini elde ederiz. tesbit de mastar fonksiyonu olan tef'il vezni ile s-b-t kökünün çekiminden elde edilir, te harfi yine bir ek değil, kalıba ait zâid harftir.
(bkz: iftial vezni)
(bkz: harf-i cerr)
(bkz: arapça tamlamaların yazılışı)
(bkz: şemsi harfler)
(bkz: kameri harfler)
(bkz: müştak)
(bkz: elif air ab dinikh)
cok melodik bir dildir esasinda,duymasi hos gelir, yalniz gerek yazisi gerek anlamasi zor,bir de her ulkenin degisik aksan ve lehceleri varmis,mesela kerkuklu bir tanidigim vardi arapca bilen,irak'ta konustugu arapca lubnan'da tam anlasilmiyordu.
arapça'da sözcükler sona veya başa gelen ekler yerine kökten türedikleri için ahenkli bir dildir. bence gerçekten de türkçe'ye ahenk kazandırır.
"k l m" köküyle, "kalem, kelam, kelime" gibi ya da "h k m" köküyle "hakim, hakem, mahkum" gibi sözcüklerin türetilmesiyle aliterasyon denen ritmi yakalamak mümkün.
yakalayınca ne oluyor? eğer biraz yetenek varsa en güzel şiirleri yazmanıza hatta biraz inanç varsa doğru dürüst okuyan biri olduğunda kuran-ı kerim'i anlamasanız da huşu içinde dinlemenize vesile oluyor.
"la ilahe illallah" diyerek kök sözcükleriyle müthiş bir ahengi yakalayan bir cümleyle entryme son verir ve içerisinde "la ilahe illallah" sözü geçtiği için şukela ya da çok kötü vereceklere de selam ederim.
bonus:
(bkz: la ilahe)

Not :