baglarbasi

aradığınız etikete şu linkten ulaşabilirsiniz : baglarbasi için sonuçlar

baglarbasi için diğer sonuçlar

üsküdar anadolu lisesi nin bulundugu semt
istanbul liginde top koşturan basketbol takımı
nuhkuyusu otobüs durağının hemen arkasında bulunan "kuzey kafkas kültür derneği"ne ev sahipliği yapan semt.
(bkz: surp garabed ermeni kilisesi)
(bkz: ismail akagündüz)
hayatımın ilk 8 yılını geçirdiğim semt. tabi daha sonraki yıllarda da sıkça yolum düşmüştür. üsküdarın diğer bir çok semti gibi her tarafından tarih akar. eski usül ahşap evler, hamamlar, kiliseler, camiler vs (bkz: çinili camii). hele selamsız bölgesindeki bahçeli köşkü tüm türkiyede tanımayan yoktur. zira onlarca adile naşit filmi ve diziler vs çevrilmiştir burada.
ama malesef bakımsızlıktan dolayı bu tarih yok olmaya yüz tutmuştur.(bkz: yazık)
gümüşhane'de bir köy adı.
evim evim güzel evim. doğduğum, büyüdüğüm ve ölmek istediğim yer. bağlarbaşındaysanız kadıköye yürüyerek 20 dak. üsküdara 12 dak. gidebilirsiniz. canınız sıkılıp kendinizi doğaya vermek isterseniz fethipaşa veya çamlıca korusuna gidilebilir, kuguncukta çınaraltına oturulabilir, 24 saat alkol, sigara ve dahasını bulmak mümkündür evden çıkmaya gerek yoktur bir telefonla gelir, taksimden sabaha kadar minübüs vardır bindikten sonra 15 dak. evde olursun, intahar etmek istersen bile köprü yakındır
istanbul gaziosmanpa$a'nın en i$lek caddesidir.. bir nevi mini istiklal caddesi de diyebiliriz.. genelde cadde etrafındaki yerle$im yerlerinde çingeneler, trakyalılar ve göçmenler oturmaktadır.. alı$veri$ yapmak için ilçe ahalisinin bayramda seyranda yollarına dü$tüğü caddedir.. giri$inde solda karadeniz guveci yapan bir yer vardır ki, nefistir..
kız sen istanbul'un neresindensin ? şarkısında bağlarbaşı'ndaki tozlu yoldan mı ? şeklinde geçen, üsküdar, selâmsız, nakkaştepe, altunizâde ve zeynepkâmil kavşağında meydanı, parkı bulunan, pek çok diziye evsahipliği yapmış, ilk okul çağımda iken üç yılımı geçirmiş olduğumuz üsküdar semti. eskiden üsküdar anadolu lisesi'nin olduğu arazi iett garajıydı. bağlarbaşı ilkokulu'nda okurken resmi tören hazırlık provaları buradan başlar, çinili karakolu'ndan geri dönerdi.
6-7 eylul olaylarında rum ve ermeniler kovulmadı baskılardan dolayı kendileri kaçtı ki bu baskı bağlarbaşından kaynaklanan bir baskı değildi genel anlayıştan kaynaklanıyordu, halen daha bağlarbaşında bir çok rum ve ermeni bulunmakta ve hala istanbuldaki en yoğun ermeni ve rum nufusunu barındırmaktadır. ermeni ve rum okulları hiç bir zaman kapanmadı hala çalışmakta. mesela benim bir çok çocukluk arkadaşım ermeni.

asıl değişim bağlarbaşında 90 dan sonra başlamıştır. 90 a kadar genelde memur ve küçük ve orda dereceli esnaf kısmının yaşadığı bir semtken, 90 dan sonraki yıllarda ulaşım kolaylığı farkedildi ve iş merkezleri yapılmaya başladı bundan sonra aldı başını yürüdü ,capitolünde yapılmasıyla trafiğin içine edildi. kazı ve yol çalışmalarının bir türlü bitmediği ama herşeye rağmen ayrılamıyacağım doğduğum, büyüdüğüm semt
buradan taksim'e bi teleferik olsa ne iyi olurdu diye her geçişimde iç geçirdiğim sıra dükkanlarla bi sürü tabelanın kasap havası oynadığı, biraz sıkış tıkış, epeyce canlı yaşam alanı ve geçiş güzergahı
(bkz: murat reis mahallesi)
(bkz: altunizade)
(bkz: pazarbasi mahallesi)
(bkz: solak sinan mahallesi)
(bkz: selamiali mahallesi)
(bkz: barbaros/17)
(bkz: icadiye)

bu mahallelerin genel bileşkesidir bağlarbaşı. aslında bir semttir, bir mevkidir. kimse yukarıdaki isimleri bilmez, sadece duvardaki mahalle muhtarı seçim afişlerinde bu isimler gözükür. bağlarbaşı hepsini kapsar
bursa'nın osmangazi ilçesinde bulunan ve çoğunluğunu karadeniz göçmenlerinin olu$urduğu pek sevilmeyen semt.
istanbul maltepe ilçesinin mahallelerinden biridir.
tren yolu ile e-5 arasında kalır. (eski) bağdat caddesi tarafından ikiye ayrılır.

komşu mahalleleri

(bkz: idealtepe)
(bkz: feyzullah mahallesi)
(bkz: girne mahallesi)
(bkz: zümrütevler)
dut ağaçlarının arasında, ermeni ilkokulu ile rum kilisesinin ortasında, müthiş boğaz manzarası olan bir apartmanında büyüdüğüm yer. çocukluğuma dair hatırladığım en güzel şey, hem çingenelerin gayrimüslimlerin ne harika insanlar olduğunu öğreten. annem de aynı mahallede rum sevgilileri, ermeni arkadaşlarıyla büyümüş, dayım da, kuzenlerim de.
70'lerden beri dinlerin dinsizlerin huzurunun hiç kaçmadığı birlikte olmayı normal karşıladığı nadir yerlerden.

şimdi tek eksiği, dut ağaçları.
ekim 2000

"evin buraya beş dakika"

"bura" diye bahsedilen yer capitol. istanbul'a geldiğim ilk gün için yeterince büyük bir şok oluyor bu. demek istanbul'un göbeğinde kalacağım, hem de tek başıma. tek başıma gezeceğim, tek başıma keşfedeceğim bu koca şehri. iki gün sonra, babam dönünce.

babam dönüyor.

büyük bir karmaşanın içinde inanılmaz bir yalnızlık. ne yapacağımı bilmiyorum, sıkıntıdan akşamları erken uyuyorum. bindiğim bütün otobüsler okuluma giderken, aynı otobüslerin sadece bir tanesinin evimin önünden geçtiğini öğreniyorum. 12a yerine 12'ye binildiğinde üsküdar'dan dolanıldığını anlıyorum. her şey deneme yanılma yöntemiyle çözülüyormuş demek. yavaş yavaş alışıyorum, otobüste ayakta durabiliyorum artık, iki şeritli yolda arabalara rağmen karşıya geçebiliyorum.

çok değişik bir yer bağlarbaşı. ev sahibim ermeni mesela. apartmandaki diğer insanlar da ermeni. bazı akşamlar yemek getiriyorlar, konserve yemekten fenalık geçiren birisi olarak çok mutlu oluyorum. okulda insanlarla tanışmaya başlıyorum. hayat sanki daha güzel olacak gibi bir his var içimde. sokaklarda dolaşmak lazım artık. fıstıkağacı taraflarındaki ara sokaklara girince evimin boğaziçi köprüsüne düşündüğümden daha yakın olduğunu farkediyorum. çünkü köprünün ayağı koskocaman görünüyor buradan. daha sonra icadiye yolundan nakkaştepe'ye yürüyorum. burası da değişik, tegv'le koç binasının arasındaki sokağa girince müthiş bir manzarayla karşılaşıyorum. boğaziçi köprüsü, ortaköy, beşikaş, adının levent olduğunu daha sonradan öğreneceğim gökdelenlerin bulunduğu yer, hepsi bir çift gözün görüş alanına sığabiliyormuş demek. evde sıkıldıkça nakkaştepe'ye yürüyorum, gördüğüm manzara yüzbin tane hayal kurmamı sağlıyor çünkü.

biraz da yolun diğer tarafına gitmek gerek. bağlarbaşı'nın eski merkezi bu taraf anlaşılan, göçmenlerin tek katlı bahçeli evleri, eski yapılar, ermeni kiliseleri falan hep buralarda. dönüyorum meydandaki parka oturup gelen geçenleri izliyorum. kimse beni tanımıyor niye orada tek başıma oturduğumu bilmiyor ve umursamıyor. ama şehirde beni çeken birşey var, kimse ifade edemediği gibi ben de ifade edemiyorum, ama başka bir şehirde yaşamanın mümkün olmadığını da hissedebiliyorum. 8 ay sonra bağlarbaşı'ndan taşınıyorum, istanbul'da yaşadığını anlayabilmek için tabelalara bakmanın zorunlu olduğu bir semte gidiyorum.

aradan çok zaman geçiyor.

ve ben yıllar sonra bağlarbaşı'na dönüyorum. artık eskisi gibi heyecanla dolaşmıyorum sokaklarında. çocuksu hayallerimi de çöpe attım geçenlerde.
şanlıurfada bir mahalle adı.
gençleri psikopattır.
(bkz: bağlarbaşı garajına gider)
geçen gün sağını-solunu gezip bol bol fotoğrafladığım güzel semt.
şurasından buyurunuz:
http://nemoramjet.blogspot.com/...-asian-side-of.html
üsküdar civarında nasıl giderim diye soran birine beylerbeyi'nin tarif edilmesine neden olabilecek istanbul semti. bir arkadaş anlattı oradan biliyorum.
sessiz sakin bir yerdir, uskudar adliyesini ve academic hospital'i saymazsak. trafolarinda graffitiler ve dortlukler bulunur. ornek vermek gerekirse;

"dostumuz yok, du$manimiz cok
ama $unu bilin ki korkumuz yok. " - baglarba$i

"baglarba$iliyiz, yoktur inkarimiz
bastonuyla s... ihtiyarimiz. " - baglarba$i

bu derin ve felsefi cali$malar icin baglarba$ililari tebrik ediyorum.

Not :