bahcelievler

aradığınız etikete şu linkten ulaşabilirsiniz : bahcelievler için sonuçlar

bahcelievler için diğer sonuçlar

ıstanbulda ıkamet ettıgım mekan..
ıstanbuldakı dıger ıkamet yerlerının bazılarından daha ıyı gelıyor bana..cunku genelde aıleler ıkamet edıyor,sakın bır yer.bır de bakırkoye yakınlıgıyla tercıh edılır.
geçen seneye kadar bendenizin de oturduğu ama bu sene ailemin oturduğu bir istanbul semti. bakırköy ve merter'e yakındır. ayrıca bahçelievler sadece bir semt değil aynı zamanda bahçelievler semtinden yenibosnaya kadar olan bölümü kapsayan bir ilçedir. bugün itibariyle belediye başkanı saffet bulut denen şovmen kimsedir. bahçelievler iğrençe yakın bir yerdir.
ankara'daki bahcelievler'de pek o iki katli bahceli evlerden kalmamistir. onun yerine eski, 3-4 katli minik bahceli veya yeni yapilmis 5-6 katli binalar ve 3-4 blokluk sitelerden olusmus bir mahalledir. burada genelde ogrenciler veya memur kesim ortayasli insanlar yasarlar. bu ortayasli ve yasli kesim pek icli dislidir.. tum bi sokak birbirini tanir falan.. super meraklidirlar, girene cikana falan bakarlar, aralarinda cins olanlari sizinle ugrasir.. banyosunda suyu isitmak icin kazan bulunan, mutfakta tezgah alti dolabi bile olmayan bu evlere "oha ulan cuss ayib be!" dedirtcek kiralar isterler, neden? sebeb: ogrenciler burayi belledigi icin ve 3-4 kisi kalcaklari icin ve kirayi boluscekleri icin sokustururlar o kici kirik evlerle.. eski olanlarin duvarlari kalin olmasina karsin daha yakin zamanda yapilanlarin icinde topukla yurumek mumkun deildir.. pek genis de deildirler genelde.. ha ama sokaklar dardir, agaclidir evet yazlik site gibidir felan ama yine de pek tercih edilmemeli derim..
izmir'de de bulunan bir semt.
ankara'da yedinci caddesinde sürekli piyasa yapılan, 3 seneden beri oturduğum mekan... oldukça sıkıcıdır ama ihtiyaçlarınızın kolayca karşılandığı ve bu yüzden de öğrencilerin tercih ettiği bir mekandır.
öğrencilerin, bu semtteki milli kütüphane önünde bulunan hacettepe, bilkent ve başkent ünivesitelerinin servis duraklarından dolayı da yoğun olarak tercih ettiği ankara semti, nefret edilesi bi semttir kanımca, semtteki pastane yoğunluğu, burda vakit geçirmekten hoşlanan insan grubunun eğlence anlayışını ve kültür seviyesini feci şekilde ele vermekte, gözler önüne sermektedir^*
ankaranın en güzel yeri.özellikle ilkbahar ve sonbaharda..sararan yaprakların sağanağı altında..inanılmaz güzel şimdi..
ankarayı benim için güzel kılan tek şey aşk..o varsa neresi olsa güzel..
(bkz: gizli ask)
(bkz: kasimda ask baskadir)
(bkz: yayla)
az ötesinde yaşadığım yer olan ataköy bulunur. sınırları uçsuz bucaksızdır. kaybolduğunuz vakit karşıda diğilseniz eğer %60 şansla olduğunuz yerdir.
istanbul liginde top koşturan basketbol takımlarından
istanbul'da ilçe, yaklaşık 500.000 nüfusludur. mahalleleri bahçelievler, siyavuşpaşa, soğanlı, cumhuriyet, şirinevler, kocasinan, hürriyet, fevzi çakmak, zafer, çobançeşme ve yenibosna'dır.
eskişehirde bir yanı çevre yoluna dolayısıyla anadolu üniversitesine bakan,diğer yanı sakarya caddesi boyunca uzanan mahalle.
bir izmirli için ankaranın en yaşanabilir semti. en yesil semtler arasındadır ve daga bayıra kurulmadıgından kıs mevsiminde kafayı gozu yarma riski minimum olan semttir.
(bkz: yedinci cadde)
ankara'da sözlük celebrityleri'nin^* görülebileceği öte yandan da ankara'nın en piyasa mekanı olarak anılan yerleşim birimi.
hemen her şehirde olan, izmir de "bize bir yetmez iki olsun" yaklaşımıyla iki adet olan semt adı. biri karşıyakada, diğeri hataydadır.
sınırları dahilinde 4 üniversite, 33 ilköğretim okulu, 6 lise ve 3 anadolu lisesi bulunduran ilçe.
(bkz: marmara üniversitesi)
(bkz: kadir has üniversitesi)
(bkz: bahçeşehir üniversitesi)
(bkz: kültür üniversitesi)
istanbul'daki bahçelievler yillar boyu gerçekten bahçeli evleriyle sakin, mutlu, mesut bir yerdi. en fazla üç kata müsaade ediliyordu (ya da yillarda ben bu denilene inandim).

sonra 1980'lerden sonra türkiye'mizde hersey bozuldu. süte su katma ortani artti, paranin üstünü vermeyi unutmus gibi yapan bakkallar sardi etrafimizi. bunlarin hepsini turgut özal'a baglamamak gerek, halkimiz serbest ekonomiyi, dolandiricilikta sinir tanimamak olarak algiladi,bi kisiye her defasinda suç atilirsa o adam suçsuz çikiyo en sonunda, buna da karsiyim.

neyse iste, sonra bahçelievler de bir çesit istilaya ugradi. iki katli, üç katli, bahçeli evler, bir bir müteahhitlere satildi, yerlerine sekiz katli, ön cepheleri kilim desenli apartimanlar aldi. gelen herkesin arabasi vardi, sokaklar otopark'a döndü. neredeyse tüm yerlesim planini arabali insanlara göre yapan otopark mafyasi kilikli belediye baskanlari geldi, zira bahçelievler bu sirada bakirköy'den kopmus bir ilçe haline gelmisti. "yayalara ölüm" gizil slogani her tarafi sarmis gibiydi, ben çok korkuyordum o sirada ama arada büyüdüm.

soganli tarafina dogru apartiman katlari sekizden, ona, onikiye yükseldi, sonra bunlarin bir kismi 17 agustos depreminde yanibaslarindaki binalarin üstüne meyil verdiler, sonra bu apartimanlari "perde beton atma" tabir edilen operasyon sirasinda gördük.

bahçelievlerde kösebaslarinda dondurmacilar olurdu, ben bir yaz mevsimini (o zamanlar küçüktüm) elime aldigim her parayi dondurmaya yatirmak suretiyle geçirmistim, nitekim o yaz dondurmadan tiksindim hala yemem.

mesela o dondurmacinin oldugu kösede daha sonradan yer alan is yerleri üzerinden bahçelievlerin tarihini inceleyelim hep beraber:

1970'lerde dondurmaci (evet 30'uma geldim)
1982'de oto yikamacisi
1985'te pideci
1988'de bos kaldi burasi
1990'da "manyak manyak kardesler" ismi altinda bir tisörtçü, gecelikçi
1994'te hali ve mobilyaci
1998'de tekrar oto yikamacisi
2000'de bijuteri adi altinda envai çesit, renkli kolye küpeci
2004'te asli börek

tarihleri uydurmus olabilirim, arada hatirlayamadiklarim da olabilir, ancak buradan da hep beraber anladik ki, bahçelievler de her istanbul semti gibi herkes küçükken daha güzelmis gibi görünen bir semttir, olay yoruma açiktir (galiba en nihayetinde bisey dememis oldum ben).
istek üzerine (bkz: ön cephesi kilim desenli apartman)
22 yıldır ikamet ettiğim istanbul semtidir. bahçelievler merkezi (basın sitesi , deli hüseyin paşa caddesi, pazartesi pazarı yolu) sessiz sakindir. olay falan da olmaz. her evin (şimdi apartman da olsa) mutlaka bahçesi vardır. ben 18 yıldır merkezinde - deli hüseyin paşa caddesi- üzerinde ikamet ettiğimden hiç bir kötü tarafını göremediğim, sakin ve güzel ilçe... istemediğiniz kadar hastane ve okul var.
doğduğumdan beri yaşadığım yer, istanbul'un yaşamak için en güzel yerlerinden biridir. sessiz, sakin, geniş ve ağaçlı yolları, hele bahar/yaz geldiğinde yemyeşil olan güvenli sokaklarıyla, güzel bir semttir. bahçelievler ilçesinin bahçelievler semti dışında yaşanacak yeri yoktur; şirinevler, yenibosna, soğanlı gibi yerler düzensiz, çirkin yapılanmanın görüldüğü yerlerdir. oysa bahçelievler'de hala dört kattan daha yüksek bina yapılamamaktadır (basın sitesi ve yayla hariç). yeni yapılan abidin pak öğretmenevi, ömür sitesi, yayla kültür merkezi, marmara üniversitesi bahçelievler kampüsü görülesi yerlerdir.
caddelerinde her dakika hıın hııırn diye bilmem kaç beygir arabasıyla hava atacağını zanneden insancıklarını barındıran yine de sokakları sakin ve yeşil olan, ankarayı nispeten yaşanabilir kılan semt.
20 senedir içinde yaşadığım istanbuldaki diğer semtlere göre daha düzenli yapısı olan ve okul, hastane, sinema, cafe, market vs. nin bol bulundğuğu semt. huzurludur, tikkysi boldur.
eskişehir'de bir mahalle.

sel götürmüş o "eski şehri" zamanın birinde... şimdi durgun akan bir nehir, -o zamanlar delikanlılığından olacak- duramamış yatağında, katmış önüne her ne varsa. evsiz kalan ahali, çaresiz, sular altında kalan geçmişin üzerine yepyeni bir mahalle kurup, "bahçelievler" koymuş adını. biri birinden sadece içlerinde yaşanan hayatlar ölçüsünde farklı, mahalle dolusu küçük bahçeli ev işte; bir de onları şehrin merkezine bağlayan dar sokaklar. selden çok sonraki yıllarda, o dar sokaklarda büyüdüm ben. o mahalle ve onun küçük bahçeli evleri, mevsimlerin başlayıp bittiği ânı tüm açıklığıyla hissedebildiğim çocukluk yıllarına denk düştü sadece, çünkü zamanı geldiğinde geçtim ben o sokaklardan . o sokaklardan geçmeseydim eğer, "hayal olacaktı uzaklar" duymuştum. geçtiysem de hayal oldu uzaklar, yine de gücenmedim bu yüzden afşar timuçin'e; "özgürlük biraz benzer denizlerin / ufuklarda başlayan bitmezliğine" dediği için belki de. zaten öğrenmiştim evvelce, aslolanın ufka ulaşmak değil de ufka doğru gitmek olduğunu. bir öğrenmediğim geride kalanların özlemiydi; ve elbette masumiyet deneyim cinsinden harcanan bir bütündü.

edit: eski bir yazımdan kolaj.
hemen hemen her şehirde bulunan yaygın bir mahalle adı..(bkz: mahalle) (bkz: mahalle maçları)
5 sene yaşadığım yer.. bir çok güzel anı.. ve dostluklar.. keşke tekrar küçük olabilsek..

Not :