gazetede okudum...ciplaklik kadinlari aptallastiriyor diyordu..erkekler ise etkilenmiyormush..mayoyla ve giyinik olarak ayri ayri ayni testlere katilan kadinlar..mayoluyken zorlanmislar testleri cozerken...erkeklerde ise boyle bir problem cikmamish...peh!
çıplak sıfatının isim hali. çıplak içeren, seksle ilgili olabileceği gibi sanat için çıplaklıkla da alakalı konu veya konular.
insanların arasındaki engelleri kaldırdığı düşünülse de, bazı durumlarda insanların arasına külliyatlı miktar barikat kurabilen kavram.
jeff murdock için hayati kelime. kendisi bir mülakatında küçükken bir kağıda 100lerce kez "çıplak" yazıp yüzüne sürdüğünü anlatmıştır.
doğallık gibi görünse de insanoğlu açısından doğallığını yitirmiş bir durumdur.. çünkü insanoğlu teknolojisiyle, sosyal yaşamıyla vesairesiyle doğallığın dışına çıktığı gibi evrimiyle bile bunu başarmıştır.. insanoğlu artık doğanın bir parçası olmadığı gibi akıllara acaba bu doğanın içine dışarıdan mı empoze edildi sorusunu bile getirir olmuştur.. insan dışındaki canlılar giyinmezler ama fiziksel özellikleri kendilerini soğuktan ya da sıcaktan korumaya uygundur.. oysa insanoğlunun her iki durumda da giyinmesi gerekir.. bu zorunluluktan kaynaklanan bir eylemse de insanoğlu bunu bu haliyle bırakmamış ve daha da karmaşıklaştırmıştır.. doğallıktan daha da uzaklaştırmıştır.. çünkü çıplaklık, özellikle de kadın çıplaklığı modern toplumun "sorunu" haline gelmiştir.. kadın çıplaklığı cinsel tahrik unsurudur.. doğada bu pek sorun olmasa da (bkz: alan memnun veren memnun) insan toplumlarında cinsel taciz, tecavüz, kadın ticareti, pornografi gibi kadının kişisel hak ve özgürlüklerine saldırı niteliği taşıyan eylemlerin ortaya çıkmasına vesile olmuştur.. bununla birlikte insanoğlunun karmaşık yapısından dolayı kadınlar da gerek yönlendirilerek gerekse kendiliklerinden dekolteydi, mini etekti, frapandı, abiyeydi bir ton çıplaklığı çağrıştıran ve cinsel tahrik içeren kıyafetleri tercih edebilmektedirler.. çıplaklık insanın kendini savunmasız ve korunmasız hissetmesine neden olan bir durumdur.. bu her iki cinsiyet mensupları için geçerli olsa da kadınları daha çok etkiler.. neredeyse bütün toplumlarda erkek cinselliği yüceltilirken (bkz: göster amcalara pipini) kadın cinselliği saklanması gereken bir şey olarak belletilir.. ama bu durum ataerkil bakış açısı çerçevesinde hep insanların kendi çevresi (bkz: ana bir bacı iki gerisine salla siki) için geçerlidir genelde.. sahiplenme ve kıskanma duygularından ötürü böyledir.. diğer kadınların çıplaklığı pek sorun yaratmaz.. dini-ahlaki görüş dışında tercih edilir hatta.. giysilerin ortaya çıkmasında iklim koşulları önemli rol oynamış olsa da cinselliğin gizlenmesi için tamamen yapay da diyemeyiz aslında.. belki önemli organlar oldukları için vücudun korunaklı bir bölümünde yer almaktadırlar ama bu konumlarının gerekçesi farklı da olabilir tabii..
hrıstiyan sanatında genelde saflığı ve günahsızlığı temsil eder. en nihayetinde adem ve havva ilk günah'ı işlemeden önce genelde çıplak olarak tasvir edilirken*, günah'ı işledikten sonra genelde kıfayetle tasvir edilmişlerdir.
insanoglunun suursuzca gelistirdigi bir ahlak anlayisi nedeniyle günümüzde çiplaklik erotizm, ponografi, iffetsizlikle esdeger olmustur. halbuki unutmayalim ki insan çiplak dogar. çiplaklik dogalliktir. dünyadaki ilk halimiz en masum halimizdir.
günümüzde ahlaki açıdan evrensellik söz konusu olmadığı için her kültürde farklı kriterlere sahip olgu. kimisi için çıplaklık için yüzün görünmesi yeterliyken kimisi için komple olmadıkca cıplaklık cıplaklık değildir. hatta çıplaklık yoktur diyen nudist yaklasımlar da vardır. bir anlayış olarak çıplaklık belli bir yaştan sonra pek değişmez. dogallıktan cok uzaklarda yasatıldıgımız için çoğumuza uygunsuz (bkz: ayıp) gelen ama içgüdüsel olarak karsı cinste görünce izlemekten hoslandıgımız hadise.
insanlığın gelimesi için yaygınlaşması şart. anlamayanlar yanlarında soyunabildikleri insanları ve kaç tane olduklarını düşünsün. soyut, somut ve soyunuk olarak...
o-nun yanındayken giyildiğinde en şık, en gösterişli ve en rahat giysidir.
jacques derrida tarafından, insan-hayvan ayrımını temellendirmek için yegâne örnek olabileceği söylenen insanlık hâli. derrida, her kendini bilen entelektüel gibi, elbette kedi beslemektedir. kedi karşısında, kedinin ona doğrudan baktığında hissettiklerini anlatır. banyoya girerken, soyunduğu sırada, kedisi bazen karşısına geçip dik dik ona bakar. o sırada, çok ufak da olsa bir utanç duygusu yaşadığını söyler. insan-hayvan ayrımını zekâ ve kültür olarak ortaya koyarsak, temellendirmenin zor olduğunu ifade eder.
hayvanlarda çıplaklık hâli diye bir şey yoktur. onlar çıplak olamazlar, çünkü zaten çıplaktırlar. o hallerinden de hiçbir zaman utanmazlar. tuvalet ihtiyaçlarını da herhangi bir bakış (gaze) altında giderebilirler. insanların, çıplaklık vaziyetindeki o utanma, örtünme güdüsü, hayvanlardan ayrıldığı noktadır.
pişmanlık'a da dönüşebilir bazen, dönüşmüştür..dikkatli olmak lazım.
tanrı gözüyle fiziksel anlamda insanın kendiyle tanışmasıdır.
insanin psikolojik bir evrimi varsa kesinlikle bir $ekilde kendi ciplakligiyla butunle$mesinden geciyor olsa gerek; gun icinde ustune kiyafetleri gecirip toplum icinde yarattigin fiziksel ve psikolojik daglarin arkasinda aslinda ne eci$ bucu$ ve ne mukemmel[sonraki evrede] bir yapi ile atim atip, nefes alip verdiginizi gorursunuz. gun icinde padi$ah gibi ortada dolanan insanlarin, banyoda kat kat olan gobeklerine bakip ne du$unduklerini akliniza bir getirseniz kar$inidaki adam cok daha farkli ve oldugu gibi gorunecek gozunuze..
insanlarin birbirine bir $ey soylemeye korktugu bir yerde, bir anda soyunmaya ba$lasaniz; "ahaha ne yapiyorsun sen burada?" diye(bile)cek insan kendi ciplakligiyla coktan butunle$mi$ bir insandir, haberiniz olsun.