uyanyp harfleri örtünenlerin ?iiri, bir tuna kiremitçi ?iiri.
"bazen ky?kyrtyr dinginlik, biraz da bu yüzden üstlenir ya insan uzaklary: pazar yerlerinden dönen o hüzne yatkyn kadynlaryn ve küçülen krally?yndaki yorgun haritacylaryn dü?lerine daha fazla girmemek için. uçsuz düzlüklere, tozlu bir yola açylan arka kapy bulunur hep, kula?y ysly?ynda bir küheylan. aslynda her ev kendi masalyna kapanmy?, kuytu birer bilmecedir; kimler kurmu?, hangi töreye ya?lanmy?lardyr artyk güçtür anymsamak. birkaç mimar ady sayar ki?io?lu, bir o kadar mühendis ve duvar ustasy. oysa bir ayraç açyk durur hep, seni izler. sen uyanyr harfleri örtünürsün: uyanynca çünkü yazylmaly dü?ler."
" insanlar yüzyyllar yyly evler yaptylar. irili ufakly, birbirinden farkly, ah?ap evler, kagir evler yaptylar. do?up ölenleri oldu, gelip gidenleri oldu, evlerin içi devir devir de?i?ti evlerin dy?y pencere, duvar.
vurulmu? vurgunlaryn yüceltti?i evlerde kalbi kara insanlar oturdu. gündelik korkularyn çökertti?i evlerde o fukara insanlar oturdu.
evlerin ço?u eskidi gitti, tamir edilemedi, evlerin ço?u gere?i gibi tasvir edilemedi. kimi hayata doymu? göründü, bazylara zamana uydular. evlerin içi oda oda üzüntü, evlerin dy?y pencere, duvar.
evlerde saadetler sabunlar gibi köpürdü: eve geldi bir tane, nar gibi, artty, eksilmedi. evleri felaketler taunlar gibi süpürdü. kaderden eski fyrtynalar gibi, ardy kesilmedi.
evlerin ço?unda dirlik düzen kalan bir hatyra oldu geçmi?te. gönül almak, hatyr saymak arama. evlatlar aileye asi i?te, bir çy? ki kopmu? gider, üzüntüden. evlerde nice nice cinayetler i?lendi, ruhu bile duymady insanlaryn. dört duvar arasynda aile syrlary, bunca çocuk, bunca erkek, bunca kadyn, gözya?laryyla beslendi.
çocuklar, büyük adam yerine evlerin kiminde: çocuklary i?e ko?tu kalabalyk aileler. okul ça?ynyn kadersiz yavrulary, ufacyk avuçlardan ak?amlary akan ter, tuz yerine geçti evlerin yeme?inde.
inanlaryn kaderi besbelli evlere ba?ly, zengin evler fakirlere çok yüksekten baktylar, kendi seviyesinde evler kyz verdi, kyz aldy. bazylary özlediler daha yüksek hayaty, çyrpyndylar daha üste çykmaya evler byrakmady.
yeni yeni tüterken ocaklaryn dumany kadyn en büyük kuvvet erke?in i?inde erkekleri kaçty, kadynlary kaçty evler dilsiz ?ikayet kaçmy?alryn pe?inde.
?u dünyada oturacak o kadar yer yapyldy, kulübeler, evler, hanlar, apartmanlar bölü?üldü oda oda, bölü?üldü kapy kapy ama size hiçbir hisse ayrylmady duvar dipleri, yangyn yerleri halky, külhanlarda, sarnyçlarda yatanlar."
özellikle ky? ak?amlary ya?mursuz ama so?uk bir havada yürürken sokaklarda, symsyky örtülmü? perdeleri ve camlaryn ardyndan syzan kyrmyzy-beyaz y?yklary ile ''ne hayatlar var her birinizde'' dedirten; içinde gülen yerine daha çok a?layan insanlaryn ya?ady?yna inandy?ym, fiziksel ya da duygusal anlamda yy?ynlarca 'yalnyz'yn baryndy?y yanyana veya üstüste dizilmi? küçücük fyçycyklar...
