iznik

aradığınız etikete şu linkten ulaşabilirsiniz : iznik için sonuçlar

iznik için diğer sonuçlar

bursa'nın bir ilçesi.
(bkz: iznik gölü)
(bkz: iznik konsili)
iö 300 yıllarında kurulan o zamanların en önemli kenti,birinci iznik konsili gibi önemli toplantılara evsahipliği etmiş, osmanlı'nın bir dönem başkenti olmuş, seramikleriyle dünyaya nam salmış şirin ilçe.iznik müzesi (nilüfer hatun imareti) ve iznik ayasofya müzesi ve çevrede yapılan kazılarda çıkarılan diğer eserlerin sergilendiği mekanlar görmeye değer.
bir zamanlar liman olan, bugun kasaba modunda sehir. izgara planlidir, sehri kuzey-guney^*, dogu-bati^* dogrultusundaki iki cadde dort parcaya ayirir. bu caddelerin surla kesistigi yerlerde sehrin dort kapisi bulunur. dolayisiyla iki caddenin kesisim noktasindan bakildiginda dort kapi da gorulebilir. iznik konsili'nin yapildigi ayasofya zaten bu kavsaktadir. dandik bir balik olmasina ragmen buradaki sudak izgara ve bugulama tadindan yenmez.
iznik hakkında detaylı bilgi edinmek için önerilebilecek bir site^*

http://www.iznik.gen.tr
ilk osmanlı medresesinin kurulduğu yer
dört tarafı surlarla çevrilidir, içine girdiğinizde ana rahmine dönme isteğinizi yok eden bir güven duygusuna kapılırsınız. göl tarafındaki surların çoğu harap olmuşsa da diğer taraflardakiler iyi durumdadır. kentin hemen yanıbaşındaki abdullahvahap tepesi'ne çıktığınızda enfes bir manzarayla birlikte surları daha rahat görebilirsiniz.

herhangi bir yeri kazdığınızda alttan eski eserlerin fışkırması sebebiyle definecilik mevhumu baş göstermiş ve iznik yedi kattır efsanesi haklılık kazanmıştır. arkeologların ve jeologların sık sık kamp kurduğu bir kenttir. duvarlarından birinde kocaman bir leylek yuvası olan ve işgüzar belediye tarafından yapılan ahşaptan kapısıyla birlikte ayasofyayı gördükten sonra göle doğru inip iznik konsili'nin toplandığı, incil'in; matta, markos, luka ve yuhanna'ya ayrıldığı yeri görebilirsiniz.

bereketli toprakları ve bol suyuyla uluslararası fabrikaların da (bkz: cargill) dikkatini çekmiş ve göl çevresi boyunca yavaş yavaş fabrikalar kurulmaya başlamıştır. özellikle amerikan firması cargill'ın kurulum aşaması, yargı tarafından defalarca kapatılması akabinde hükümetin (akp) amerika'dan gelen (g.w.bush) isteklerle kanunları değiştirip tarım arazisi tanımlarıyla oynayarak bu fabrikanın üretim yapmasına vesile olması ibretliktir. bütün fabrikalar arıtma tesislerinin kalitesinden bahsetse de göl hızla kirlenmekte bereketli topraklar hızla verimliliğini yitirmektedir.

ayrıca ilçede üç adet yerel gazete çıkmakta, şu sıralar ise tüm gündemi iznik gölünün kirliliği ve yok olma sorunu oluşturmaktadır. halk ise misafirperver olmakla birlikte türk halkının karakteristik özelliklerini taşıyıp duyarsız bir kimliğe bürünmüştür.

son olarak gezilmeli ve görülmeli, göl kenarında bir çay, artı bar'da iki bira içilmeli, güneşin batışında bir sigara tüttürülmelidir. insana hayat verdiği tecrübeyle sabittir.
açık hava müzesi tadındaki yerleşim birimlerinden biridir iznik.. şu anki yerleşim tabakasının altında ikinci bir tabaka daha uygarlık kalıntıları olduğundan, kazma kürek vurduğunuz yerden bir eski eser çıkmaması işten bile değildir.. sokaklarında gezerken, evlerin arka bahçelerine doğru şöyle bir kafanızı uzatın neler neler göreceksiniz ki insanlar artık alışmış durumdalar arka bahçede bir sütun parçasının ağaca dayalı durmasına..
iznik gölü de yazın iznik halkı için deniz görevi görmektedir, etrafına kamp tadında çadırlar kurulur, güzel olabilir zaman zaman.. yalnııızz gölün dibi balçıktır, ayak değdirmeden suyu tecrübe etmek lazım gelir..
(bkz: nicaea)
zeytin bahçeleri , gölü ve çinileriye ünlü bir osmanlı başketi. japonlar her yere olduğu gibi buraya da zamanında el atıp gerçek izniki meydana çıkartalım demişler ama her zamanki rivayet bizim akıllılar yanaşmamış bu tarih fışkıran şehrin ortaya çıkmasına.
bir cok kaynaga gore surlarla cevrili bolgenin hac seklinde kesen 4 kapısı 4 incili, 12 ara kapısı da 12 havariyi simgelemektedir.
masaya biri yumruğunu vurmuş, son kalana kader demişler. buna benzer bir de iki kardeş var. hangisini sevdiğimi söyleyemeyeceğim:
çin ve gene / çin ve gece / cin ve gece / cin ve tonik.
antiseptik.
sevgili bir insan bir de. portakalı soyuyor. sobayı başucuna koyuyor, kabukları sobaya. odayı portakal rayihası sarıyor. en sevdiği o. hissizleşebildiği yalnız ben. şişman, gözlükleri var. korku filmlerinde ilk öleceklerden*. o'na ne dese karşılığını bende bulur. bu yüzden o'nu sevdikçe aksi ona vurmadığından (eko, aksülamel) bana vurduğundan hep, bir telefon uzaklığındayım. pideciye gideriz, akşam kahvaltısı yaparız, yaptık da yeni. bana dedi: üzgünüm, istemiyor. dedim: sat, salla. ez. boşver onları.
boşvermedi galiba. ama en azından benim yanımdaydı. hiç bilmezken anlar oldum.
ucaktan bambaska güzel gözüken bursanın sirin ilcesi..
tarihteki önemine, bir zamanlar çini sanatının en önemli merkezi olmasına ve muhteşem bir göl kıyısında kurulmuş olmasına rağmen günümüz yozlaşmasından nasibini ziyadesiyle almış, ziyaret ettiğinizde insanı hayrete düşüren, o muhteşem doğasına ve tarihine rağmen pekala sultanbeyli'nin göl kenarında kurulmuş olanı şeklinde ifade edilebilecek ve bu ifade edilebilişten de büyük bir üzüntü duyulabilecek savunmasız, acınası bir gizli cennet...
insanoğlunun birkaç yüzyılda nakış gibi işlediği ince elenmiş sıkı dokunmuş bir yörenin birkaç on yıl içinde nasıl acımasızca talan edildiğinin içler acısı örneği. kimi kültürler yoktan mucizevi mekanlar yaratırken bahşedilmiş tüm güzelliklere eklenmiş tarihi eserleri de ihmal etmeden hoyratça tüketen duyarsız bir toplumun açık hava müzesi. üstelik nefis olmakta direnen bir göl kıyısında. henüz tükenmemiş, hala güzel.
dünyada benzeri olmayan çinileri, camileri, konsili, etrafını çeviren surları ve gölüyle görülebilecek en ilginc yerlerden biri ve sırf güneşin batışını izlemek için bile gidilebilecek ilçe.

göl kenarında tanıştığımız iznikli bir balıkçıya göre dünyanın 2. güzel manzarasına sahipmiş iznik gölü güneş batarken.osmanlı döneminde sultanlar göl içersinde kendilerine özel yapılmış minik havuzlarda manzarayı izleyip yüzerlermiş...hava serin olmasina rağmen gölde yüzen insanlar vardı ama malesef göl kenari yavaş yavaş yosun tutmaya başlamış.ilçeyi her türlü tehlikeden korumak için yapılmış surlar malesef gölün kirlenmesine engel olamamiş balıkçı da bu konuda dertliydi ve işte burdan sonra hikayemiz türkü türkü türkiyem modundan 13. cuma moduna geçti.

balıkçıya göre buranın garip bir laneti varmiş yani aslında bu surlar izniklileri dışarıdan korumak için değil de onlari içeri hapsetmek için yapılmış ne kötülük yapıyorlarsa kendilerine yapıyorlarmış iznikliler ve iznikli biri başka bir yere çıkamazmış pek çıksa da geri dönmek ister sonra da burada mutsuz olurmuş.

bunlar anlatanın hayalgücünden başka birşey değil belki ama o kırmızı atmosferde tüylerimi diken diken etmeye yetti de arttı bile.

balıkcı-burda bi küp altının varsa gümüş olur önce sonra da bakır..lanetli bir yer burasi.
ben-neaaa!!...neyse ben cıkıyorum kendine iyi bak bye
son 7 senedir sık aralıklarla gittiğim ve istanullu olmama rağmen yoğun arkadaş çevremin bulunduğu küçük ama içi buram buram dolu dolu tarih kokan bursanın ilçesi.
müzesi türkiye'nin en iyi 10 küçük müzesinden biridir.
tek tiyatrosu ms 111 yılında yaptırılan roma tiyatrosudur. zamanında 1500 kişiyi alan, büyüklüğüyle, ihtişamıyla göz kamaştıran tiyatro şu anda beş on taştan oluşan arkeolojik bir eserdir.

iznik'e gidildiğinde roma tiyatrosuna uğranıp, çok az kalan basamaklarına oturup, "bu nasıl ilerleme, bu nasıl gelişme mını avradını skym.." şeklinde düşüncelere gark olunabilir.
merkezine hiç kar yağmaz ... çevresindeki yüksek yüksek tepelerden ise kışın beyaz takke eksik olmaz. doğanın her yönden cömert davrandığı, kışın bile heryeri yeşile doymuş olan bir cennet köşesidir
kuzey anadolu fay hatti'nın altından geçtiği güzel yerleşim.
doğanın lütfu bir manzara ve kültürün birikimi ile örülmüş tarih
şimdi hepsinin canına pek bir güzel okunmuş alalade bir kasabaya dönüştürülmüş eski cennet
yazık
konsil binasının çaprazındaki (göl tarafı) köftecide türkiyenin en iyi kaymaklı ekmek kadayıfının satıldığı ilçemizdir
bir sonbahar günü, aynı adı taşıyan gölün etrafından gide gide gelinen yer.
bir garip hüzün var ne olduğu belirsiz.
senato sarayı aranıyor, suyun altında kalmış;
kapılar, şehri çevreleyen surlar garip bir şekilde az katlı evlerin arasında kaybolmuş gibi gibi...
sanıyorum, zetyindalından bir zeytin öylece yenir, yok çok acı bu...ağzım zehir gibi oldu...
15.000 kişilik anfitiyatro toprak altında, kalıntılar üzerinde güzel gözlü ilkokul çocukları dolanıyor, okuldan eve dönüyor. osmanlı dönenimden kalma çini fırınları kalıntısı etrafında çini dükkanları var ama nedense insan oradan bir şey almak istemiyor. bir şey var burada bilemedim, duramadım, kalamadım...şehrin ortasında ayasofya da, mozaik kalıntıları var, az kalmış, orası da biraz yalnız kalmış....bir şey var bu şehirde bilemedim, gittik, gördük, kalamadık, kapılardan geçtik, devam ettik, göl kenarından, tamam ettik su çevresini...

Not :