karakoy

aradığınız etikete şu linkten ulaşabilirsiniz : karakoy için sonuçlar

karakoy için diğer sonuçlar

eski adı karayköydür..
outdoor ve scuba magazalariyla, saint benoit li citirlariyla, zurafa sokagiyla, iskele karsisinda tuvalet olarak kullanilan mc donald's iyla ve tuneliyle unlu semtimiz.
kemeraltı'ndaki genelevlerden dolayı kayarköy veya yarrakköy diye de adlandırılabilir
cumle icinde kullanildiginde karsi tarafin genelde pis pis siritmasina sebep olan semt
kadıköy iskelesi'ne sırtınızı verip etrafı 180 derece taradığınızda, nasıl bir şehirde yaşadığınızla ilgili size derhal bir fikir veren bir muhit. yüksekkaldırım'dan iniyorsanız başka, fındıklı'dan geliyorsanız başka görünür. dokların biraz ilerisinde yarı turistik-yarı flörtöz nargile kaveleri vardır. elmalı nargile kokusu insanın önce bi hoşuna gider, biraz sonra da içini hafiften baymaya başlar. yaz akşamlarında güzel kızların, akademili delikanlıların ve oryantal lezzet peşindeki, güneşten kızarmış turistlerin buluşma mekanıdır.
(bkz: tünel)
galata koprusu'nun bir bacagini olusturan semt.
eskisehir'de bildiğimiz standart pogacaya verilen ad.
(bkz: bankalar caddesi)
tünelin önünden güzelim galata kulesine çıkılmaya çalışıldığında havaya bakıp kulenin görünen ucunu ^*takip etmek yeterlidir.sözkonusu takip sahnelerinde fotoğraf tadında türlü tarihi yapılar,ilginç sokaklar-insanlar,arnavut kaldırımları çıkartır karşınıza.işte böyle bir semttir karaköy...
tadı hoş olan,öğrenci kahvaltılarının her daim menüsünde yer alan pohaça.
istanbullu semttir her neresinden bakarsanız bakın için de bir sürü süprizi barındırır sokaklarda yürüyüp bakmasını bilenler için.
ayrıca bir bilinmeyen yanı istanbulun en nezih en temiz sokak satıcıları buradadır mesela karaköy meydanından girilen mumcular caddesinde mersinden başka hiç bir yerde yiyemeyeceğiniz güzellikte bir tantuni tezgahı vardır. hüseyin ustanın becerikli elleriyle temiz tezgahında tantuni yapışını izlemek bile bir zevktir. biraz ilerisinde gene süslü tezgahıyla pilavcı ahmet durur nohutlu ve tavuklu pilavı mutlaka yenmelidir mis gibi tereyağ kokusu gelir adamın burnuna. öyle bir tabağa doldurupta vermez adama önce pilavını koyar üzerine tavuğunu döker karabibersiz bu meretin hiç bir şeye benzemeyeceğini bilir karabiberini de serper bolca isterseniz süs biberini ve ketçapınıda koyar, öyle verir.
sabahın erken saatlerinde karaköy otoparkının yakının da bir çınar ağacının dibinde sandwich tezgahıyla ilerlemiş yaşına rağmen hanımının her gün yıkıyıp ütülediği beyaz önlüğüyle abdullah abiyi bulursunuz, tezgahında yok yoktur onun tulum peyniri, bal, kaymak, halis kayseri pastırması, acılı ezme. keyfinize göre sandwichinizi yaptırır (önce hiç eksik olmayan bir sıraya girmeniz gerekir) karşıda ki kahveden su bardağına duble demli çayınızı söyler yersiniz. canınız tatlı mı çekti güllüoğlu vardır biraz ilerde söylemeye bile gerek yok sanırım.
bir başkadır karaköyün yemek kültürü.
(bkz: açken girilen entryler)
bankalar caddesinin arka sokagindaki avusturya lisesi ve avusturya lisesinin kızlarini kesmek icin okulun dagilma saatinde caddeye yigilan esnafida atlamamak lazım karakoyden bahsederken.
mühendis adayları bitirme procesi yaparken arşınlıyor, esnafın alay konusu olabiliyor. ama elektronik malzemeden malkina parçasına, tekerlekçiden rulmancıya ve hatta geneleve kadar her şey var:)
camlarinda "bes dakika girip cikacam cantam kalabilirmi demek yasak" gibi önceden anlam veremedigim lakin karsidaki keraneyi görünce gülmekten yerlere yattigim uyarilarin bulundugu hurdacilarin ve esnafin bulundugu yer...
eski ismi olan karaykoy, bolgeye bizans doneminde yerlesen karay turklerinin hatirasidir. nitekim hala bir karay havrasi ve mezarligi bulunmaktadir.
hayatimin bir donemini persembe pazarinda tezgahtarlik yaparak gecirdigim, istanbul'un en keyifli semtlerinden biridir ... aksam saatinde "eski" galata koprusu uzerinde gunes batisini seyretmek, sabah erken saatlerinde yine ayni yerden dogusunu seyretmek, insanlarin yuzlerindeki yorgun, uzgun, bikkin, heyecanli, sehvetli, urkmus, cesur, mutlu, mesgul ifadelerin hepsini birden gormek baska hicbir semtte mumkun degildir ... istanbul'un bir zamanlar finansal kalbinin attigi yerdir ayni zamanda karakoy ... bankalar caddesi bana o eski zamanlari hatirlatir "colossal" mimarisi ile ... hala hanlarda 1900'lu yillardan kalma asansorler calisir ... istanbul'un times squareidir bir manada aslinda ...
karakoyde terkedilmiş, kullanilmayan, restoreye muhtac, evsizlerin sıgınagı olmuş birçok tarihi bina vardir..sahipleri buyuk ihtimal ecnebidir, ulke disindadirlar, yani unutmuslardir bu binalari veya bu binalar mahkemeliktir, o nedenle kullanilamamaktadir..
bugun eminonune tramvay hattiyla baglanmis olan yer. trafik derdinden bir nebze kurtulur belki..
manisa'nin bir semtidir. dismahalle ile sultanönü arasindadir.
anadolu yakasinda oturdugum donemde karakoyden kadikoye gecmek icin vapur beklerken zaman gecsin diye iskelenin hemen yanindaki balikcilari izlerdim. cesit cesit baliklar, tezgahtan atilan balik artiklari icin kapisan martilari izlemek keyif verirdi bana. sonra dayanamayip dondum bu yakaya. yolum dustu karakoye fakat gordum ki o balikcilar koprunun ote yanina tasinmis; gerekce de iskele meydanina cevre duzenlemesi yapilacak olmasiymis. neyse dedim kendi kendime, birsey demeden once sonuclari gormek lazim ne de olsa. aradan uzun zaman gecti ve gecen hafta yolum dustu iskeleye, yapilan cevre duzenlemesine de taniklik ettim. eskiden balikcilarin oldugu yerde simdi arabalar diziliydi. ne de olsa arabalar balikcilara gore goze daha hos gelen seylerdir, bu nedenle de sorumlular orayi otoparka cevirerek guzel bir goruntu yakaladiklarina inanmislar. allah razi olsun kendilerinden.
kissadan hisse: pic etmisler karakoyu de haberimiz yok.
(bkz: karaköy güllüoglu)
(bkz: mabel)
datça'nın bir köyüdür. bodrum-datça arası işleyen feribotlar buraya yanaşır. datçaya minibüs ile 15 dakikada gidilebilen köyün minübüscüleri keyiflerine göre karar verirler hareket saatine. öyleki bir haftalık tatilin dört gününü köyden ayrılamadan geçirir insan.
sokaklarinin aralarinda duvaralti kahvehanelerinde icilen cayinin esi benzeri olmayan, yokuslari, merdivenleri, genelevleri, altgeciti, bol miktarda barindirdigi sapiklari, teshircileri, ve seyyar baklava saticilari, sabah dogan gunesi, martilari, limani, ve de coplerin icinden suzulerek insanin aklini basindan alan ruzgarlari ve deniz kokusu ile akillarda yer alan guzide bir istanbul beldesi. doner merdivenler, duvar diplerine iki sandalye atma suretiyle olusturulmus kıraathaneler, cember sakallı yobaz dedeler, eli bilmemneresinde gezen teshirciler, bankaların zırhlı araclarıyla tıkanan trafik, yuksekkaldırım, galata kulesi, cenevizliler hanı, yan cephelerinde melek ve aslan basları barındıran binalar, nohut pilav, kokorec ve kerhane tatlısı satan seyyar satıcılar, iki adımlık mesafe icin binilen tunel ulasım sistemi, kuleye dogru yurunen yokuslarda yer alan tornacılar, ısıkcılar, kaynakcılar, seyyar tezgahlarda satılan prizler, ıvırlar, zıvırlar, kısın etrafın grinin cesitli tonlarına burunmesi, baharda ısıgın geri donmesiyle denizin insanı mico olup denizlere acılmaya tesvik edercesine dalgalanması, eczaneler, hastane ve dogumevi, yeterince malı olmamasına ragmen bakkallıkla istigal eden adamlar, kazıkcı kırtasiyeler, sokakların arasına gizlenmis, camiler, kiliseler ve her tarafta yine merdivenler hep bir arada burada karsimiza cikmaktadirlar.

Not :