kuzgun

aradığınız etikete şu linkten ulaşabilirsiniz : kuzgun için sonuçlar

kuzgun için diğer sonuçlar

karga turunden bi kus...
taklit yeteneinin cok iyi oldugu solenir..
(bkz: raven) (bkz: edgar allan poe)
karakarga
kargagillerden son derece zeki bir kus turu. parlak nesnelere karsi ayri bir ilgi duyarlar.
üstün bir model olsa gerek ki şöyle de bir atasözümüz vardır: kargaya yavrusu kuzgun gorunurmus.
kuzgun iki dünya arasında sembol kabul edilir...yaşayalar için ölüm,ölü ruhlar içinse hayatı temsil eder...saman dininde oldukça yaygın kullanılan bir figürdür...ayrıca oldukça uzun yaşarlar(80-320) yıl kadar.
kargadan daha iri hatta ufak capli bir kartal buyuklugunde olan kargagil. cok karizmatik bir hayvandir.
(bkz: the crow)
kuguncuk'un kısaltması biçiminde de kullanılır. örn: bu akşam kuzgun'da parti var.
kelimenin muhtemel kökü: (bkz: kuz)
kuzgundan türemiş: (bkz: kuzguni)
(bkz: corvus corax)
(bkz: matthew)
kızılderili mitolojisinde kuzgun,ruhu huzura kavuşmamış,son dileği yerine gelmemiş kişinin hayata tekrar geri dönmüş halidir.mitolojide geçen hikayede,çocukları son dileğini yerine getirmediği için bir anne kuzgun olarak geri gelir ve her gece evlerinin önünde bekler,hatta çocukları rahatsız eder ta ki onlar kuzgunun aslında anneleri olduğunu anlayana dek.annelerinin onlardan istediği şeyi yaptıklarında bakarlar ki kuzgun bir daha asla görünmez,çünkü ruhu huzura ermiş ve artık ait olduğu diğer dünyada yerini almıştır...
kuzgun
bir zamanlar kasvetli bir geceyarısı, unutulmuş eski bilgilerin
tuhaf ve antika ciltleri üzerine düşünüyordum,
yorgun ve sıkıntılı-
uyumak üzereydim, neredeyse başım düşüyordu ki,
bir tıkırtı geldi birden, sanki kibarca
oda kapımı çalan-çalan birisi gibi.
'odamın kapısını tıklatan' diye söylendim 'bir konuk-
başka bir şey değil, yalnızca bu.'
ah, iyice anımsıyorum ki o hazin aralıktı;
ve zemine vuruyordu sönen her bir közün yansısı.
sabahı istiyordum şevkle; -boş yere
aramıştım
ödünç bir avuntuyu kederden-
yitik lenore'un kederinden-
o eşsiz ve pırıl pırıl kızın, meleklerin lenore
diye andığı-
buralarda, anılmayacak artık adı.

ve mor perdelerin belirsiz, hüzünlü, ipeksi
hışırtısı
önceden hiç duyulmamış tuhaf kokularla dolduruyor-
tir tir titretiyordu beni:
öyle ki: çarpıntımı bastırmak için tekrarladım.
'oda kapımdan girme izni isteyen bir konuk
bu-
oda kapımdan girme izni isteyen
geç bir konuk:
başka bir şey değil, budur bu.'
o sıra cesaretimi toplayıp: daha fazla
oyalanmadan,
'sir' dedim, 'ya da madam, affınızı dilerim
ama
gerçek şu ki dalıyordum ve siz öylesine yumuşak
bir tıkırtıyla geldiniz,
ve öylesine hafifçe tıklattınız-tıklattınız
oda kapımı ki,
duyduğumdan pek emin değilim sizi'-diyerek kapıyı
açtım burda; -
karanlıktan başka bir şey yoktu orda.

orda durdum, korku ve merakla karanlığın içine
baktım uzun süre,
kuşkuyla, kurarak hiçbir ölümlünün cüret edemediği
hayalleri;
ama sükunet bozulmadı ve sessizlik bir ipucu
vermedi,
ve fısıltıyla söylenen tek sözdü orda
'lenore? '
buydu fısıldadığım, mırıltılı bir yankıyla geri gelen
o söz 'lenore'
başka bir şey değil, yalnızca bu.

odama dönerken alev alev yanarak
ruhum
aynı tıkırtıyı işittim yine ilkinden biraz daha
kuvvetlice.
'kesinlikle' dedim, 'kesinlikle bir şey var penceremin
kafesinde;
öyleyse neymiş bakalım ve bu esrarı
çözelim; -
rüzgardır, başka bir şey değil bu.'

açıverince kepengi, eski devirden kalma
azametli bir kuzgun
kanat çırpıp sallanarak adım attı
içeriye;
ne bir selam verdi ne bir an durdu ya da
oturdu;
ama bir lady'nin ya da lord'un edasıyla
tünedi kapımın üstüne-
oda kapımın üstünde bir pallas büstüne kondu-
konup oturdu hepsi bu.

derken ciddi ve haşin suratıyla bu abanoz kuş,
kaderimi gülümsemeye dönüştürdü,
'sorgucun kırkılmışsa da hiç kuşkusuz' dedim
korkak değilsin sen,
gecenin kıyısından gelen
suratsız ve yaşlı kuzgun-
gecenin plutonian kıyısındaki saygı değer adın nedir,
söyle bana.'
kuzgun dedi ki 'birdahaasla.'

çok şaşırmıştım bu çirkin kuşun konuştuğunu duyup
böylesine açıkça,
pek alakalı olmasa-yanıtı pek anlamlı olmasa da;
çünkü kabul etmeliyiz ki yaşayan kimse henüz
mazhar olmadı oda kapısının üstünde bir
kuş-
kuş ya da hayvan görmeye oda kapısının üstündeki
büstte,
bir isimle 'birdahaasla' diye.

ama kuzgun, sessiz büstün üstünde tek başına
yalnızca bu sözü söyledi, sanki bu bir tek sözle
içini dökmüş gibi.
sonra başka birşey söylemedi- ne de bir tüyünü
oynattı-
ben mırıldanana dek, 'önceden uçtu diğer
dostları-
sabahleyin beni terk edecek, umutlarımın
önceden uçup gittiği gibi.'
o zaman
(corvus corax)

çok büyük ve simsiyah bir kuştur. erişkini şahin boyundadır, çok daha iri gagası, belirgin uçuş hatları ve sesleriyle diğer kargalardan ayrılır. tipik sesi: pes ve vıraklama bir 'pruk, pruk'. ekin kargasından buna benzeyen fakat daha tiz bir ses duyulabilir. düz uçuşa hantaldır, yırtıcılar gibi uzun süre dönerek yükselir. ilkbaharda kur sırasında sürüler oluşturup akrobatik hareketler yapar; uçarken sırt üstü döner, dimdik dalışa geçer. yürüyüşü yavaş ve ölçülüdür. üreme dönemi dışında sürüler oluşturur, üreme döneminde tek başına yada çiftler halindedir. tundradan çöle kadar her türlü açık ve engebeli arazide; özellikle deniz kıyıları, ormanlar ve kayalık dağlarda yaşar. yuvasını bir kaya kovuğuna veya ağaca yapar. boy 64 cm.
discovery channel'da bir belgeselde zekasını şahit olmuştum bir keresinde. denek kuzgun, suya atılmış uzun bir ipe bağlı yemi suya girmeden sahildeki ipi gagasıyla adım adım çekerek ayağına getirmeyi akıl etti. domuzlardan yemek çalmak için yemeğe dadanmış domuzun sırtına konup kuyruğunu gagalamak ve domuz uzaklaşınca hemen yemeğe uçup ısırık almak gibi bir yolu da icat etmişler ki edgar allan poe'dan sonra ikinci kez saygı duydum bu hayvanlara.
zaten şiirdeki "perched upon a bust of pallas just upon my chamber door--perched and sat, nothing more"de de bilgelik tanrıçası pallas (athena) büstünün tepesine konması, poe'yu harap olmuş çaresiz bir hale düşürmesi gene bu zekanın yansıması olarak çıkardı karşımıza. öve öve bitmez şiir insanı ingilizce öğrenmeye iter, zira başka dile çevrilecek gibi bir eser değildir ve gerçek bir başyapıttır, her yönüyle hayran bırakır.
vikingler denizde yolculuğa çıktıklarında yanlarına kuzgun alırlarmış, açık denizde salınca bunların uçtuğu yöne doğru gidip karayı bulurlarmış, o yüzden de odinin omzunda bundan duruyo herhalde
bunun yavrusu cok sekillidir^*.

(bkz: kuzgun yavrusunu pamugum diye severmis)
(bkz: kuzguna yavrusu anka gorunur)
(bkz: kuzguna yavrusu kugu gorunurmus)
(bkz: kuzguna yavrusu sahin gorunur)

ya da kuzgun kendini kandiran bir hayvandir. kugu nere kuzgun nere, hayret bir sey.
(bkz: prof. dr. saban kuzgun)
tüy rengi siyah olan kargalara verilen isim
eski zamanlarda savas alanlarinda takildigi ve lesleri yedigi icin karanlik hikayeleri uretilmis kus.
les kargasi, saksagan ve alakarga ile birlikte, avi her mevsim serbest olan bir kustur.
edgar allan poe'nun depresyona verdiği isim.
yavruların en güzeli derler...
mehmet taner'in opal ve kum kitabından bir şiiridir;

şiir boşluğa seslenir
sonunda bir kara
bulunmayan şiir,
sade kanat çırpışlar
ne ufuk ne gövde ne bir -

görünmeyen gemilere:
ilk boş an'a, seslenir şiir

şiir boşlukla buluşur, hudut
boylarınca tensiz nefsin

tüyleriyle buluşur, kendi

kendini tutuşturan şiir

Not :